Մակաղատեղի` անիծված քաղաքում

Մտորման համար 15.04.2019   22:00   105
  • »»» Աջակցեք անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը

    Աջակցեք մեզ՝ փոխանցում կատարելով հատևյալ հաշվեհամարներից Ձեզ համար տարբերակով.

    InecoBank 2050032180751001 ARMEN GEVORGYAN PE

    Mobi Dram  110190189022

    Idram  ID952381517 Web Money  R397182815590, Scrill  109516795

    Հետհեղափոխական Հայաստանում անկախ լրատվիմիջոցներ չլինելու պատճառը հովանավորներ չունենալն է։ Անկախ են այն լրատվամիջոցները, որոնք գործում են ինքնաֆինանսավորմամբ։ Միմիայն ընթերցողից կախում ունենալու և միմիայն հանուն ընթերցողի աշխատելու նպատակով առաջարկում ենք հանգանակությունների միջոցով աջակցել անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը։

    Եթե իսկապես ցանկություն ունեցաք աջակցել կայքին, մի զսպեսք այդ ցանկությունը։

Խրվել էր, էն էլ ինչպես… Առջևում թագադրությունն էր:

Ինչքան օրերը մոտենում էին,այնքան հավատն էր պակասում: Հաղթողի ժպիտ չկար դեմքին: Անասելի գունատ էր: Դողէրոցքը կանխելու միակ ձևը չհիշելն էր: 

Ողնուղեղով էր զգում`ինչ որ բան այն չէր: «Անթագակիր արքայի» դերն, անխոս, ավելի տպավորիչ էր: Եթե առաջ փորձում էին կռահել ու ամեն տեղ իր անտես ներկայությունը որոնել, ապա հիմա գլխի էին ընկել: Մերկությունը հապճեպ գոցելու խնդիր էր դրված: Տքնաջանորեն աշխատող միտքը ելքեր էր փնտրում: Պարտավոր էր վիճակից դուրս պրծնելու հնարը գտնել, ինչ էլ այն արժենար: 

Ու, վարժ կատվի պես, ինչպես միշտ`գտավ…

Իսկ անհուսորեն մթագնած միտքը «լուսավորվեց» խիստ հանկարծակի իրեն պաշարած կարոտից: Հիսուն տարի գիտակցաբար իրենից դեն վանված, բայց վերջին «հաղթարշավից» հետո չգիտես որտեղից հայտնված ու վայրագորեն իրեն պարուրած կարոտից: Ամեն նստել վեր կենալիս, աչքին իրենց գյուղի տունն էր գալիս`հին, պուճուրիկ ու կղմինդրածածկ… Ու դռան շեմին իրեն մեծացրած տատը: Զառամյալության «շնորհիվ» իր հերոսություններից ու նյութած դավերից անտեղյակ տատը` ջրալի աչքերով ու` բարի, բարի: Զուլալ`միանգամայն անհաղորդ «տրանսգեն» զարգացումներին:

Մի րոպե… «Եթե Մուհամեդը չի գնում սարի մոտ…»: Շարունակությունն էական չէր: Ոնց չէր կռահել, հը՞… Վերջ ինքնախաբեությանը: Կծիկը թարս փաթաթելուց հետո միայն գտավ կտրված հանգույցը, նույնն է թե`վիճակից դուրս գալու ելքը: Ու դրան մեծապես օգնեց անկեղծ խոստովանանքը:

Այս անիծված քաղաքի հետ հաշտվել այդպես էլ չէր կարողանում: Ամեն ինչ խորթ էր` մենթալիտետը, հագ ու կապը, արժեհամակարգը: Ամեն ինչ…

«Եթե միայն ես ունենայի այս անախորժ զգացողությունը, կմտածեի ինձնից է, բայց այս հիշաչար քաղաքից խորշում են գավառաբնակներից շատերը, ավելին` ատում: Այն էլ ինչպես… Գյուղ պետք է դարձնել այս անիծված քաղաքը: Արոտավայրը կա, ավելին`քվոտավորված է, հովիվներ ինքը կկարգի, մնում է ամենաբարդը`նախիրը»: Ու գործի լծվեց…

Վահան Զարյան


 Լուսանկարներ


 Պիտակներ
         Վահան Զարյան


 Նմանատիպ նյութեր

 Մեկնաբանություններ 0
avatar
Copyright © 2018 ScanNEWS. Design created by Fon