Կյանքը «թունավոր ցեխում» կամ ուսանելի խորհուրդ հայ «ճամպրուկավորներին»…

Դասեր 12.04.2019   22:09   312
  • »»» Աջակցեք անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը

    Աջակցեք մեզ՝ փոխանցում կատարելով հատևյալ հաշվեհամարներից Ձեզ համար տարբերակով.

    InecoBank 2050032180751001 ARMEN GEVORGYAN PE

    Mobi Dram  110190189022

    Idram  ID952381517 Web Money  R397182815590, Scrill  109516795

    Հետհեղափոխական Հայաստանում անկախ լրատվիմիջոցներ չլինելու պատճառը հովանավորներ չունենալն է։ Անկախ են այն լրատվամիջոցները, որոնք գործում են ինքնաֆինանսավորմամբ։ Միմիայն ընթերցողից կախում ունենալու և միմիայն հանուն ընթերցողի աշխատելու նպատակով առաջարկում ենք հանգանակությունների միջոցով աջակցել անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը։

    Եթե իսկապես ցանկություն ունեցաք աջակցել կայքին, մի զսպեսք այդ ցանկությունը։

Ներկայացվող դեպքը տեղի է ունեցել 1938-1939 թվականներին: Ֆաշիստների իշխանության գլուխ գալուց հետո Եվրոպայում բնակվող հրեաների համար ծանր իրավիճակ է ստեղծվում:

Այդ տարիներին Ֆրանսիայում մի հարուստ հրեա էր ապրում: Նա ամեն ինչ ուներ`թե՛ հետ գցած դրամագլուխ, թե՛ թանկարժեք զարդեղեն, թե՛ արժեթղթեր: Զգալով, որ իրավիճակը գնալով սրվում է ու վտանգը մեծանում, նա Փարիզից հեռանալու որոշում է կայացնում: Իբրև խելացի մարդ, նա շատ լավ է հասկանում, որ ճանապարհներին հարուստ մարդկանց թալանում են, քանի որ ավազակները հրաշալի գիտեն, որ կյանքի ընթացքում կուտակածը նրանք փորձելու են իրենց հետ տանել: Նման ճակատագրի չարժանանալու համար, նա որոշում է իր հետ ոչինչ չտանել:

Հրեան սկսում է մտորել, թե ինչ ելք գտնի ստեղծված կացությունից, ո՞վ է Ֆրանսիայում այն ազնիվն ու պարկեշտը, որը ոչ միայն չի պատրաստվում լքել երկիրը, այլև չի վախենում գերմանացիներից, հենց ում էլ կարող է վստահել իր ողջ  ունեցվածքը: Երկար մտածելուց հետո նա որոշում է դիմել Ֆրանսիայի գլխավոր ռաբբիին: Գալով նրա մոտ, մեծահարուստն ասում է.

- Ես երկար ժամանակ մտածում էի, թե` ո՞վ է մեր երկրում այն ազնիվ ու արդարամիտ մարդը, որին կարելի է վստահել: Եվ եկա այն համոզման, որ դա հենց Դուք եք: Ահա այստեղ իմ ունեցվածքն է` փողերը, զարդեղենը, թանկարժեք քարերն ու արժեթղթերը: Ցանկանում եմ այդ ամենը պահպանության նկատառումներով թողնել Ձեզ մոտ, քանի որ ես Ձեզ բոլորից շատ եմ վստահում:

- Շատ լավ, բայց մինչև ի պահ վերցնելը, ես ցանկանում եմ, որ սնդուկի ողջ պարունակությունն ինձ հանձնվի առնվազն  տասը վկայի ներկայությամբ,- ասում է ռաբբին:

Ասվածն` արված էր: Հենց այդպես`տասը վկայի ներկայությամբ էլ Ֆրանսիայի գլխավորը ռաբբին ի պահ է վերցնում սնդուկը:

Անցնում են տարիներ, օրերից մի օր երբեմնի մեծահարուստը մտաբերում է, որ Ֆրանսիայում մեծ հարստություն է թողել: Ու նա որոշում է գնալ դրա ետևից: Գալիս է նա Ֆրանսիա, գտնում է գլխավոր ռաբբիին ու հարցնում․

- Բարի օր, ռեբե, ինձ հիշո՞ւմ եք:

- Ոչ, չեմ հիշում,- ասում է ռաբբին։

- Ինչպես թե չեք հիշում, այդ ես եմ …

- Դուք ո՞վ եք …

Այդ ժամանակ մեծահարուստը սկսում է հիշեցնել վկաների ներկայությամբ նրան պահ տրված սնդուկի պատմությունը:

- Դուք ոչինչ չե՞ք շփոթում, անձամբ ինձ մո՞տ եք թողել Ձեր հիշատակած թանկարժեք զարդեղենով բեռնված սնդուկը, - հարցնում է նրան ռաբբին:

- Ինչ կա շփոթելու, այո, իհարկե, սնդուկը անձամբ ես Ձեզ մոտ եմ թողել:

- Լսեք, ես փայլուն հիշողություն ունեմ, նման բան չի եղել, հավանաբար Դուք ինձ ինչ-որ մեկի հետ եք շփոթում:

- Ոնց կարող եմ շփոթել: Ես հրաշալի հիշում եմ, թե ինչպես էիք հրաժարվում վերցնել սնդուկը: Հետո արդեն Դուք այն ինձնից վերցրիք` Ձեր իսկ պահանջած տասը վկայի ներկայությամբ:

- Դուք շարունակում եք պնդել, թե դա կատարվել է տասը վկայի ներկայությա՞մբ: Իսկ կարո՞ղ եք հիշել նրանց անունները:

- Հարկավ, ինձ մոտ գրանցված են նրանց անունները:

Ապա հանելով վկաների ցանկը, նախկին մեծահարուստը սկսում է թվարկել նրանց անունները: Ռաբբին նրան ընդհատելով, ասում է`

- Եկեք կանչենք Ձեր կողմից թվարկված վկաներին: Եթե նրանք Ձեր խոսքերը հաստատեն, ապա դա կնշանակի, որ ես պարտավոր եմ Ձեզ վերադարձնել, ինչպես Դուք եք նշում, ինձ վստահված սնդուկը:

Ապա կանչելով ցանկում նշված անձանց ու պատմելով մեծահարուստի պատմությունը, նա ներկաներին հարցնում է.

- Հիմա խնդրում եմ ասեք, դուք նման բան հիշո՞ւմ եք, ճշմարի՞տ է ասում այս մարդը:

- Ոչ, ստում է նա: Նման բան չի եղել, - ասում են երբեմնի վկաները:

- Տեսաք, համոզվեցիք, ասում էի, չէ… Իսկ Դուք շարունակում եք պնդել, թե իբր վկաների ներկայությամբ եք այդ սնդուկը ինձ պահ տվել: Իսկ հիմա լսեք, թե ինչ եմ ասում Ձեզ: Չի եղել նման բան ... Հասկանում եք, չի եղել…

Վրդովմունքից կարմրատակած մեծահարուստը այն է ուզում է գնալ, երբ ռաբբին բռնելով նրա ձեռքը հարցնում է.

- Ի՞նչ է, անարդարության ու Ձեր հանդեպ գործված սրիկայության պատճառով թևաթա՞փ եղաք…

- Ով լիներ իմ փոխարեն, որ թևաթափ չլիներ, ռաբբի: Ես այն համոզմանն էի, որ Դուք ամենաառաքինի ու պարկեշտ մարդն եք: Այս հարգարժան մարդկանց` վկաների մասին էլ նույն կարծիքին էի, մինչդեռ… Ստացվում է, որ օրը ցերեկով դուք ինձ թալանում եք:

- Հանգստացեք, խնդրում եմ, Ձեզ ոչ ոք չի թալանել ու նման մտադրություն ևս չունի,- ասում է գլխավոր ռաբբին և սեղանի տակիցհանում ի պահ վերցված սնդուկը:

- Ահա այն, վերցրեք Ձեր ունեցվածքը և ինձ համբերություն մաղթեք … Երևի թե հասկացաք, թե ինչ միջավայրում եմ ես աշխատում …


 Լուսանկարներ


 Պիտակներ
         դասեր


 Նմանատիպ նյութեր

 Մեկնաբանություններ 0
avatar
Copyright © 2018 ScanNEWS. Design created by Fon