Գրիգոր Արծրունին ազգության մասին

Դասեր 13.01.2020   10:00   5248

«Այն ազգը, որի անդամները իրանց մեջ չունեն ոչինչ հասարակական կապեր, որոնք անդադար աշխարհի չորս կողմը ցրվում են, որոնք չգիտեն միասին ապրել, միասին իրանց ցավերը եւ ուրախությունները տանել,- այն ազգը, որ գոհ է լինում, երբ հեռու աշխարհում իր հայրենակիցներից կտրված, կարողանում է անազնիվ վաճառականություն անել, խաբել օտարազգիներին, շահվել, հարստանալ, եւ միեւնույն ժամանակ պարծենալ, թե հավատարիմ է մնում իր ազգությանը, որովհետեւ կառուցած ունի մի եկեղեցի, թեեւ մոռացած եւ արհամարհում լիներ իր մայրենի լեզուն,- այդ տեսակ ազգը՝ ազգություն չէ, նա մինչեւ անգամ հասարակություն չէ,- այլ միայն մի աղանդ է...
... Անբարոյական մարդիկ, անհատներ ամեն ազգության մեջ կան, - բայց եթե գրեթե ամբողջ ազգը նախանձով է նայում այն մարդու վրա, որ հարստացել է ամենակեղտոտ միջոցներով, համարում է նրան առաջին մարդ, պաշտում է նրան, երկրպագում է նրան, ներում է նրան իր անցյալը, անվանում է նրան ազգի բարերար, այն պատճառով, որ այդ մարդը, ամենաաններելի միջոցներով հարստանալուց հետո, մի կողմից տոկոսով փողեր է տալիս օտար երկրում զետեղված խաբեբա ազգային վաճառականներին, մյուս կողմից կեղծավոր կերպով իրան ազգասեր է ձեւացնում՝ գողացած փողից մի քանի ավելորդ կոպեկներ ազգային գործերի վրա նվիրելով,- այդ տեսակ ազգ, ցավելով պետք է ասենք, եթե չփոխե իր ընթացքը, կարող է ապագայի համար, որպես ազգային բարոյական միավոր, որպես մարդկության մի անհատ` կորած համարվել»:

Գրիգոր Արծրունի, 1876թ.



 Պիտակներ
         Գրիգոր Արծրունի


 Նմանատիպ նյութեր

 Մեկնաբանություններ 0
Copyright © 2018 ScanNEWS. Design created by Fon