Չհիասթափվե՛լ

Հոգեբանական 04.10.2019   23:34   101
  • »»» Աջակցեք անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը

    Աջակցեք մեզ՝ փոխանցում կատարելով հատևյալ հաշվեհամարներից Ձեզ համար տարբերակով.

    InecoBank 2050032180751001 ARMEN GEVORGYAN PE

    Mobi Dram  110190189022

    Idram  ID952381517 Web Money  R397182815590, Scrill  109516795

    Հետհեղափոխական Հայաստանում անկախ լրատվիմիջոցներ չլինելու պատճառը հովանավորներ չունենալն է։ Անկախ են այն լրատվամիջոցները, որոնք գործում են ինքնաֆինանսավորմամբ։ Միմիայն ընթերցողից կախում ունենալու և միմիայն հանուն ընթերցողի աշխատելու նպատակով առաջարկում ենք հանգանակությունների միջոցով աջակցել անկախ լրատվամիջոցների կայացմանը։

    Եթե իսկապես ցանկություն ունեցաք աջակցել կայքին, մի զսպեսք այդ ցանկությունը։

Հիասթափությունը աշխարհի երեսին գոյություն ունեցող ամենացավոտ զգացողություններից մեկն է, որ մարդը զգում և ապրում է: Ասում եմ ցավալի, որովհետև հիասթափությունից հետո մարդը չարությամբ է լցվում կյանքի և մարդկանց հանդեպ:
Հիասթափություններն ամեն քայլափոխի կարող են սպառնալ մեզ. հիասթափվում ենք սեփական աշխատանքից, մարդկանցից, կյանքից: Ու գիտեք՝ ի՞նչն է ավելի ցավալի, երբ հիասթափվում ես հարազատ դարձած մարդկանցից:
Չգիտեմ, արդյոք կան մարդիկ, ովքեր երբեք չեն ունեցել այդ՝ սիրտ ու հոգի ցավեցնող, տանջող ու մաշող զգացողությունը: Եթե կան այդպիսիք, նրանց հավանաբար պետք է բախտավոր համարել: Ինչևէ, ես չեմ կարծում, որ հիասթափություն ապրածները դժբախտ մարդիկ են: Գիտեք, բարդ իրավիճակներում է, որ մենք կարողանում ենք հասկանալ՝ ովքեր են մեզ հետ մինչև վերջ քայլելու և ովքեր են այդ ճանապարհի հենց սկզբից մեզ լքելու:
Բացակայության հետ համակերպվելը միշտ էլ դժվար է լինում, բայց ափսոսալ պետք չէ: Պետք է մտածել, որ վաղ թե ուշ նրանք մի օր հեռնալու էին , ու «ինչու՞ հենց ինձ հետ» հարցը դարձյալ տալու էինք ինքներս մեզ:
Նման մարդկանց պետք է բաց թողնել մեր կյանքից, բայց երբեք չչարանալ նրանց հանդեպ, պետք է մտածել, որ նրանք երբեք էլ չեն եղել մեր կյանքում: Այո, միգուցե շատ խիստ է հնչում, բայց պետք է ուժ գտնել՝ ապրել նաև առանց նրանց, որովհետև, հակառակ պարագայում, նրանց հետ կորցնելու ենք մեր դիմագիծը՝ ամեն անգամ աչք փակելով նրանց խոսքերի ու քայլերի առաջ: Ու առհասարակ, եթե մեզ սիրում ու գնահատում են, նշանակում է մենք նրանց դուր ենք գալիս այնպիսին, ինչպիսին կանք, առանց ձևականությունների և ավելորդությունների:
Կյանքում միշտ էլ լինելու են մարդիկ, որոնց համար մենք անհասկանալի ենք թվալու, մինչև անգամ՝ տարօրինակ, բայց, միգուցե, մեր անհասկանալիության մեջ էլ կա հասկանալիություն, պարզապես այդ ամենը բացահայտել է պետք: Նրանք, ովքեր սովոր չեն պայքարի և բացահայտման ճանապարհով ընթանալ, շատ շուտ հեռանալու են մեզանից, իսկ նրանք, ովքեր հեշտի կողմնակիցը չեն, մնալու են ու բացահայտելու են այն առեղծվածայինը, ինչը մնացածներին չհաջողվեց անել:
Մարիետտա Խաչատրյան

Աղբյուրը՝ qahana.am


 Լուսանկարներ


 Պիտակներ
         հոգեբանություն


 Նմանատիպ նյութեր

 Մեկնաբանություններ 0
avatar
Copyright © 2018 ScanNEWS. Design created by Fon